Filmrecensie: The Guernsey Literary Society




 


Regisseur: Mike Newell
Cast: Lily James, Michiel Huisman
Speelduur: 123 minuten


Guernsey
The Guernsey Literary Society, Independent Films
Juliet (Lily James) en Dawsey (Michiel Huisman) lopen samen langs de kust van het eiland.

Het is 1941 en het Britse eiland Guernsey is bezet door de Duitsers. Elizabeth, Dawsey, Eben, Isola, en Amelia lopen na de avondklok buiten over straat en worden betrapt. Om niet te worden gearresteerd, verzint Elizabeth dat ze een bijeenkomst hadden van hun boekclub (het Duitse rijk stimuleerde graag culturele activiteiten). Ter plekke begint ze de naam te verzinnen. Ze komt tot The Guernsey Literary, maar doordat Eben iets te veel zelfgemaakte gin op heeft, roept hij iets over een aardappeltaart met schil. The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society is geboren.

Na de Tweede Wereldoorlog stuurt varkensboer Dawsey (Michiel Huisman) de schrijfster Juliet Ashton (Lily James) een brief of er een bepaald boek in Londen te koop is. De twee blijven elkaar schrijven en Juliet wordt zó enthousiast over de mysterieuze boekenclub, dat ze het rijke Londen verlaat en naar het eiland vertrekt om iedereen te ontmoeten. Het verhaal achter deze club blijkt ingewikkelder dan gedacht, dus besluit ze om langer op het eiland te blijven. De schrijfster moet een beetje wennen aan de excentrieke bevolking, maar na een tijdje begint ze zich er steeds meer thuis te voelen.

Guernsey
The Guernsey Literary Society, Independentt Films
Juliet probeert de Potato Peel Pie

Verbinding in oorlogstijd

The Guernsey is een prachtige, romantische film over een verhaal achter de oorlog. Voor een boekenliefhebber is deze film een must-see. Boeken brengen mensen bij elkaar en dat is precies wat deze mensen tijdens de Tweede Wereldoorlog nodig hadden. Het werd voor hun een toevlucht om even te kunnen ontsnappen aan alle narigheid die deze oorlog met zich meebracht. De strenge hand van de Duitsers, het afstaan van bijna al het vee, de kou en het alleen kunnen eten van aardappel. Vandaar ook dat de aardappeltaart met schil, bestaande uit alleen maar pieters, het symbool is van deze film. Het verhaal laat zien hoe het er tijdens de bezetting aan toe ging op Guernsey en dat het na de bevrijding nog niet veel beter is, omdat de oorlog voor de bewoners eigenlijk nog niet voorbij is.

Bij haar ontmoeting met de The Guernsey Liberary Society merkt Juliet dat er een lid mist; Elizabeth. Als ze vraagt waar ze is, draait de gezellige sfeer ineens om naar een treurige en depressieve sfeer. Elizabeth blijkt niet meer op het eiland te zijn, maar waar ze is en of ze nog leeft weet niemand. Met de hulp van haar Amerikaanse verloofde Mark, probeert ze te achterhalen wat er met Elizabeth gebeurd is om zo de andere leden van de boekenclub meer duidelijkheid te geven. Je merkt dat vooral Amelia dat nodig heeft, want ze beschouwde haar als haar eigen dochter.

Guernsey
The Guernsey Literary Society, Independent Films
Juliet en Dawsey

Nederlander tussen de Britten

Wie van Groot-Brittannië en alles eromheen houdt, gaat ook van deze film houden. Lily James is een prachtige Engelse vrouw die de rol van de wat onzekere Juliet fantastisch weet neer te zetten. Hoe leuk is het dat een Nederlander mee speelt in deze Britse scene. Michiel Huisman doet het fantastisch in het buitenland en dat is zwaar verdiend. Als je niet zou weten dat hij uit ons kleine kikkerlandje kwam, zou je denken dat hij een Britse acteur is, zo goed zet hij zijn Britse karakter Dawsey neer. Het is niet alleen een lust voor het oor, maar ook voor het oog. Het is ook niet zo raar dat vooral veel vrouwen naar deze film gaan. Dat komt overigens niet alleen door Michiel, maar ook door de soort film. Het is een echt vrouwenfilm, waarbij je lekker kunt weg zwijmelen en misschien af en toe een traantje weg moet pinken.

Aan humor overigens geen gebrek, want je ligt soms dubbel van het lachen. De Britse droogheid heeft een perfecte plek gekregen in deze film. Het is fijn dat het erin zit, want het houdt dit soms toch wat heftige verhaal, luchtig. De film duurt iets meer dan twee uur, maar door de vele grappen vliegen deze uren voorbij.

 

 

 

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie